Moscow disposition

Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι

2007-08-15T16:58:00.001+03:00

Ο Βλαντίμιρ Βλαντίμιροβιτς Μαγιακόφσκι (Владимир Владимирович Маяковский, Γεωργία 1893 - Μόσχα 1930) υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους Ρώσους ποιητές και καλλιτέχνες του 20ού αιώνα. Συμμετείχε στην ίδρυση του φουτουριστικού κινήματος με τη συγγραφή του μανιφέστου "Χαστούκι στο γούστο του κοινού", το 1912.

«Πότε επιτέλους θα σηκωθείς με όλο σου τ’ ανάστημα εσύ, που τη ζωή σου δίνεις ηλίθια; Πότε θα πετάξεις στα μούτρα τους την ερώτηση, γιατί πολεμάμε, αλήθεια;» (1917)

Η σύντομη ζωή του ήταν επεισοδιακή. Γοητευτικός, προκλητικός, αντισυμβατικός και μαχητικός ο ποιητής πήρε μέρος στην Οκτωβριανή Επανάσταση, σχεδίασε αφίσες και γελοιογραφίες, έγραψε ποιήματα, θεατρικά έργα, βιβλία για παιδιά, ταξίδεψε σε πολλές χώρες του κόσμου (Ευρώπη, ΗΠΑ, Μεξικό, Κούβα, Σοβ.Ένωση) και υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες στα πρώτα, δημιουργικά χρόνια της επανάστασης. Το 1930 έγραψε το "Λουτρό", μια σάτιρα της γραφειοκρατικής ανοησίας και του οπορτουνισμού του σταλινικού καθεστώτος.

"Σε ολόκληρο τον πλανήτη, σύντροφοί μου άνθρωποι, δηλώστε: πόλεμοι δεν θα γίνουν!"

Ο Μαγιακόφσκι απογοητεύτηκε από τον αυταρχικό τρόπο ζωής που επιβλήθηκε στο σοβιετικό λαό τη δεκαετία του '30, αλλά και ερωτικά, όταν σε ένα ταξίδι του στο Παρίσι το 1928, ερωτεύτηκε μια όμορφη Ρωσίδα πρόσφυγα, την Τατιάνα Γιακόβλεβα. Η άρνησή της να τον παντρευτεί, οι παρεξηγήσεις του με την Ένωση προλεταρίων συγγραφέων και οι κοινωνικές του συγκρούσεις στη Ρωσία οδήγησαν τον Μαγιακόφσκι στην απελπισία. Απογοητευμένος από τον έρωτα και τη σοβιετική πραγματικότητα, μετά την άρνηση των σοβιετικών αρχών να του δώσουν άδεια να ταξιδέψει στο εξωτερικό, ο Μαγιακόφσκι αυτοκτόνησε στη Μόσχα στις 14 Απριλίου του 1930. Η σφαίρα τον βρήκε ξαπλωμένο στο γραφείο του, στο σπίτι της οδού Λιουμπιάνκα που σήμερα λειτουργεί ως μουσείο αφιερωμένο στη μνήμη του.

Το γράμμα που άφησε:

"Σε όλους.

Μην κατηγορήσετε κανέναν για το θάνατο μου και παρακαλώ να λείψουν τα κουτσομπολιά. Ο μακαρίτης τα απεχθανόταν φοβερά.

Μαμά, αδελφές, και σύντροφοι, σχωρέστε με – αυτός δεν είναι τρόπος (δεν τον συμβουλεύω σε κανένα), μα εγώ δεν έχω διέξοδο.

Λίλυ αγάπα με.

Συντρόφισσα κυβέρνηση, η οικογένεια μου είναι η Λίλυ Μπρίκ, η μαμά, οι αδελφές και η Βερόνικα Βιτόλντοβνα Πολόνσκαγια. Αν τους εξασφαλίσεις μια ζωή υποφερτή, σ’ ευχαριστώ. Τα μισοτελειωμένα ποιήματα δώστε τα στους Μπρικ, αυτοί θα τα καθαρογράψουν.

Όπως λένε, «Το επεισόδιο έληξε»

κι εμείς ας πούμε ότι
η βάρκα του έρωτα
συντρίφτηκε πάνω στην καθημερινότητα

Είμαστε πάτσι τώρα οι δυο μας, και δεν έχει νόημα να καταγραφεί
κάθε αμοιβαίος πόνος, συμφορά
και προσβολή.
Να είστε λοιπόν καλά.

Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι

Υστερόγραφο 12-4-30
Σύντροφοι της Εταιρείας Προλεταρίων Συγγραφέων, μη με θεωρήσετε λιπόψυχο.
Αλήθεια, δεν μπορεί να γίνει τίποτα.
Γεια σας.
Πείτε στον Γερμίλοφ ότι μετάνιωσα που δεν συνέχισα τον καβγά μέχρι το τέλος.
Στο τραπέζι υπάρχουν 2.000 ρούβλια - πληρώστε μ'αυτά την εφορία."

Οι φωτογραφίες μου στο ποστ αυτό είναι από το εντυπωσιακό μουσείο - διαμέρισμα του Μαγιακόφσκι στη Μόσχα, ελάχιστα μέτρα από την πλατεία Λουμπιάνκα, όπου βρίσκεται το κτίριο με το αρχηγείο της KGB (μπρρρ...)

Από την φανταστική κονστρουκτιβιστική είσοδο του μουσείου, καταλαβαίνεις πως το μέρος όπου έζησε ο Μαγιακόφσκι είναι ιδιαίτερα ασυνήθιστο:

Εντυπωσιακές γυάλινες και μεταλλικές κατασκευές, ιδιόμορφες σκάλες, προσωπικά αντικείμενα του Μαγιακόφσκι, βιβλία, φωτογραφίες, σχέδια κι αφίσες με στίχους του ποιητή είναι μερικά από τα εκθέματα στους ορόφους του μουσείου:

Φουτουριστές: "Το νεκρό φεγγάρι"

"Αιώνια λάμπει πάνω από τη δημοκρατία μας, η εργασία, η ειρήνη, ο Μάης."

«[...] Σ’ αυτό τον κόσμο
εύκολα κανείς πεθαίνει
πολύ πιο δύσκολο
τη ζωή του να φτιάξει»

Β.Μαγιακόφσκι, αφιερωμένο στον αυτόχειρα Pώσο ποιητή Σεργκέι Γιεσένιν, 1926

SOS: Αθήνα καλεί Μόσχα part ...3

2007-04-11T00:14:00.002+03:00

-Part 3

Καιρός ήταν να κάνουμε και μια μικρή βόλτα στη Μόσχα, μέσω του blog. Ο περίπατος γύρω από το Κρεμλίνο βλέποντας τον ποταμό της ρωσικής πρωτεύουσας, είναι από τους ωραιότερους που μπορείς να κάνεις στην πόλη, κι είναι από αυτούς που μένουν αποτυπωμένοι στη μνήμη σου. Καθώς βγαίνεις από το μετρό και πλησιάζεις την είσοδο της Κόκκινης Πλατείας, δεν μπορείς παρά να νιώσεις δέος.

Στην Κόκκινη Πλατεία βρίσκονται ο Καθεδρικός Ναός του Αγ.Βασιλείου με τους εννιά τρούλους, το Μαυσωλείο του Λένιν όπου βρίσκεται ταριχευμένος εδώ και 84 χρόνια ο οργανωτής της ρώσικης επανάστασης, το Ιστορικό Μουσείο και ένα τεράστιο πολυκατάστημα που λέγεται Γκουμ. Η ειρωνία είναι ότι το πολυκατάστημα αυτό έχει τα πιο ακριβά μαγαζιά και βρίσκεται ακριβώς απέναντι από το μαυσωλείο του πρώτου ηγέτη της Σοβιετικής Ένωσης.

Καθεδρικός Αγ.Βασιλείου:

Ο καθεδρικός τη νύχτα:

Το μαυσωλείο του Λένιν:

Το πολυκατάστημα Γκουμ:

Πρωτοχρονιά 2006:

Η Κόκκινη Πλατεία τον χειμώνα:

Τα τείχη και το εσωτερικό του Κρεμλίνου είναι εξίσου εντυπωσιακά, με τις εκκλησίες και τα παλάτια των τσάρων. Το έμβλημα της Ρωσίας από τον 15^ο αιώνα είναι ο δικέφαλος αετός τον οποίο «δανείστηκε» από το Βυζάντιο ο τσάρος της Ρωσίας Ιβαν Γ’ αφού παντρεύτηκε την Σοφία Παλαιολόγου, ανιψιά του τελευταίου αυτοκράτορα του Βυζαντίου, Κωνσταντίνου Παλαιολόγου.

Μετά την Οκτωβριανή επανάσταση του 1917 στο Κρεμλίνο έμεναν και οι σοβιετικοί ηγέτες, και μερικοί δικέφαλοι αετοί που διακοσμούσαν τις αίθουσες των παλατιών αντικαστάθηκαν από κόκκινα σοβιετικά αστέρια. Βρίσκεσαι δηλαδή στο παλάτι των Πανοπλιών κι εκεί που έχεις θαμπωθεί από τα χρυσά και πανάκριβα προσωπικά αντικείμενα και τους θρόνους των τσάρων, προχωράς στην επόμενη αίθουσα και βλέπεις ...σφυροδρέπανα.

Το Ανάκτορο των Πανοπλιών:

Εδώ είναι ένας τσαρικός θρόνος. Δεν ξέρω γιατί μου άρεσε, ίσως γιατί είμαι ΑΕΚ κι όταν βλέπω δικεφάλους...

Ένα Ευαγγέλιο, όμορφα διακοσμημένο.

Ο περίπατος του Κρεμλίνου συνεχίζει με το μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη, παρόμοιο με το δικό μας στο Σύνταγμα, όπου υπάρχει φρουρά, η άσβεστη φλόγα και μνημεία όπου αναγράφονται οι πόλεις στις οποίες έγιναν μάχες στο Β’Παγκόσμιο πόλεμο, όπως η πόλη στην παρακάτω φωτο, που μάλιστα δεν χρειάζεται μετάφραση γιατί τα γράμματα είναι σχεδόν ίδια με τα ...ελληνικά:

Μια ωραία πανοραμική άποψη του Κρεμλίνου, με την Κόκκινη Πλατεία στα δεξιά:

Κι εδώ είναι μια χαρακτηριστική εικόνα της σημερινής Ρωσίας: Λίγα μέτρα από την Κόκκινη Πλατεία, το άγαλμα του Μαρξ στέκει αγέρωχο στην πλατεία του Μεγάλου Θεάτρου (θέατρο Μπαλσόι) και επιβλέπει τις τεράστιες αλλαγές που γίνονται καθημερινά στη Ρωσία. Στο άγαλμα φαίνεται η ρωσική επιγραφή «Προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε», αλλά στην εικόνα ίσως ταιριάζει και η επιγραφή από τη διαφημιστική πινακίδα δίπλα που σημαίνει: «χωρίς λόγια»...

συνεχίζεται...

- Part 2

Όταν επιστρέφω από τη Μόσχα και βρίσκω τους φίλους μου, περιμένω να με ρωτήσουν πως είναι η ζωή εκεί, τι ενδιαφέρον έχει η πόλη κλπ. Αυτοί όμως, με ρωτάνε συνήθως τι εντύπωση μου κάνουν οι...Ρωσίδες. Εμείς εδώ θα το προσπεράσουμε αυτό, αλλά για να μην απογοητεύσω τελείως το αντρικό κοινό, ορίστε δυο φίλες μου:

Έχοντας ζήσει για λίγους μήνες στην πόλη αυτή, μπορώ να πω ότι αυτό που με εντυπωσιάζει είναι η έντονη αίσθηση μεγαλείου, σε πολλά σημεία της, κάτι που έχει σχέση βέβαια και με την πρόσφατη ιστορία της. Στην αρχή σε εντυπωσιάζουν τα γνωστά και πράγματι πανέμορφα αξιοθέατα, αυτά όμως τα συνηθίζεις κάπως καθώς περνά ο καιρός.

Υπάρχουν όμως δυο πράγματα που συνεχίζουν ακόμα να με εκπλήσσουν: οι γρήγοροι ρυθμοί της καθημερινότητας και το Μετρό της πόλης, το οποίο μάλιστα λειτουργεί από το 1935. Πρόκειται για ένα συγκλονιστικό έργο τέχνης.

Κατεβαίνεις με τις κυλιόμενες σκάλες, μερικές από τις οποίες μοιάζουν ατελείωτες και δεν μπορείς να διακρίνεις που τελειώνουν, προχωράς μέχρι 120 μέτρα κάτω από τη γη, και καταλήγεις σε σταθμούς-μουσεία με πολυτελή μωσαϊκά, γλυπτά, πολυελαίους, αγάλματα, μάρμαρο λευκό, ροζ και μαύρο. Νομίζεις ότι βρίσκεσαι σε παλάτι.

Το μετρό είναι μια δεύτερη υπόγεια πόλη, ζωτικής σημασίας για τη Μόσχα και τους 14 εκατομμύρια κατοίκους της. Είναι το πολυπληθέστερο και ταχύτερο μετρό στον κόσμο (8,5 εκατομμύρια μετακινήσεις την ημέρα). Έχει 180 σταθμούς, κι είναι τόσοι πολλοί που, όπου κι αν θες να πας, το μετρό σίγουρα περνά από εκεί. Οποιοσδήποτε συνδυασμός διαδρομών κοστίζει 17 ρούβλια (0,50 ευρώ). Τα βαγόνια περνούν κάθε 45 δευτερόλεπτα (!), είναι γεμάτα σχεδόν συνεχώς, και μένεις να απορείς που τρέχει όλος αυτός ο κόσμος.

Το δίκτυο του μετρό είναι σίγουρα ένα από τα μεγαλύτερα έργα που έγιναν στην εποχή της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Φτιάχτηκε από εργάτες, στρατιώτες, απλούς πολίτες και εθελοντές της Κομμουνιστικής Νεολαίας της Σοβιετικής Ένωσης (Κομσομόλ). Μεταφέρθηκαν και χρησιμοποιήθηκαν στην κατασκευή του υλικά από πολλές πρώην Σοβιετικές περιοχές (μάρμαρο από τα Ουράλια, γρανίτης από την Ουκρανία).

Το μετρό βέβαια έχει και πολύ μεγάλη ιστορική σημασία. Σχεδιάστηκε έτσι ώστε να χρησιμοποιηθεί ως καταφύγιο σε περίπτωση πολέμου, και μερικοί σταθμοί (όπως η Μαγιακόφσκαγια) έμειναν στην Ιστορία, γιατί στον Β'Παγκόσμιο Πόλεμο κατέφυγε εκεί το επιτελείο των Σοβιετικών δυνάμεων με τον Στάλιν και σχεδίαζαν την άμυνα της Μόσχας και τις επιθέσεις του Κόκκινου Στρατού κατά των Γερμανών. Έτσι, το μετρό έγινε σύμβολο της αντίστασης ενάντια στους Ναζί. Η τέχνη μέσα στο μετρό επηρεάστηκε βέβαια από την περίοδο του πολέμου, και μαζί με τα πολλά έργα σοσιαλιστικού ρεαλισμού, τις γυναίκες αγρότισσες και τα μεγάλα κόκκινα αστέρια βλέπεις στρατιώτες και ζωγραφιές με σοβιετικά αεροπλάνα και μάχες.

Η πρακτική σημασία του δικτύου για την καθημερινότητα των Μοσχοβιτών μεγαλώνει περισσότερο αν σκεφτείς ότι 5 μήνες το χρόνο η θερμοκρασία είναι κάτω από το μηδέν, και δεν σε παίρνει να πας κάπου ...περπατώντας, αφού οι αποστάσεις στην πόλη είναι τεράστιες. Το κέντρο της πόλης είναι εντός ενός αχανούς δακτυλίου, και την πρώτη φορά που κυκλοφορείς εκεί πεζός παθαίνεις ένα μικρό σοκ. Οι κεντρικές λεωφόροι που ξεκινούν από το κέντρο και οδηγούν προς τα έξω έχουν 16 λωρίδες!

συνεχίζεται...

ΥΓ (φωτογραφίες του part 2):
1) Δυο φίλες μου
2) Ο πανέμορφος σταθμός του μετρό "Αρμπάτσκαγια" χτισμένος σε σχήμα κόκκινου αστεριού.
3) Ο σταθμός "Πρoσπέκτ Μίρα" ("Λεωφόρος Ειρήνης")
4) Σταθμός "Κιέβσκαγια"
5) Από το σταθμό "Κομσομόλσκαγια" (πήρε το όνομα των εθελοντών νέων της Κομσομόλ)
6) "Κομσομόλσκαγια"
7) Σταθμός "Πλόσαντ Ρεβολούτσι" ("Πλατεία Επανάστασης")
8) Ο εκπληκτικός -πρόσφατα ανακαινισμένος- σταθμός "Μαγιακόφσκαγια" με στίχους του μεγάλου ποιητή Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι στην οροφή.

- Part 1

Ήταν Δεκέμβριος του 2004, δυο μέρες μετά τα Χριστούγεννα όταν επισκέφτηκα για πρώτη φορά τη Μόσχα. Κατέληξα στην παγωμένη ρωσική πρωτεύουσα ταξιδεύοντας 16 ώρες με ένα νυχτερινό λεωφορείο, από τη Ρίγα της Λετονίας (το πώς βρέθηκα εκεί είναι ...άλλη ιστορία).

Tα στερεότυπα για άλλους λαούς τα πιστεύετε; Eγώ όχι, αλλά η πρώτη μου επαφή με Ρώσους είχε έντονη ...μυρωδιά βότκας! Δίπλα μου στο λεωφορείο καθόντουσαν δυο μεθυσμένα παλικάρια που γελούσαν και τραγουδούσαν συνεχώς διάφορα στα ρωσικά. Περιττό να πω ότι δεν κοιμηθήκαμε εκείνη τη νύχτα.

Μας είχε φάει το σκοτάδι στη διαδρομή. Το μόνο που διέκρινα ήταν ατελείωτες χιονισμένες πεδιάδες με πανύψηλα δέντρα, και κάπου κάπου εμφανίζονταν μέσα από το σκοτάδι όμορφα χωριά και σπίτια βγαλμένα από ρωσικά παραμύθια, όπως αυτό:

Στις 3 τη νύχτα φτάσαμε στα σύνορα Λετονίας-Ρωσίας. Σταμάτησε το λεωφορείο για να γίνει έλεγχος διαβατηρίων. Οι δυο μεθυσμένοι έψαχναν τουαλέτα, αλλά δε βρήκαν και μετά έφυγαν προς το δάσος. Χιόνιζε πολύ κι είχε τόση ομίχλη που λέω εντάξει πάνε αυτοί θα τους ψάχνουν στα X-Files. Δώσαμε όλοι τα διαβατήρια στον οδηγό και αυτός τα πήγε στον υπάλληλο. Όταν επέστρεψε, διαπίστωσε πως του έλειπαν 5 διαβατήρια. Ήμουν κι εγώ ένας από τους ...τυχερούς. Ο οδηγός άρχισε να λέει κάτι στα ρωσικά σε στυλ «πηγαίντε να τα βρείτε» και βγήκα με άλλα 4 άτομα στους -20 βαθμούς μες στη νύχτα και ψάχναμε το γραφείο που τα είχε πάει για να τα σφραγίσουν. Εγώ είχα πάθει σοκ από το κρύο κι απλώς ακολουθούσα τους άλλους, γιατί τότε δεν μιλούσα καθόλου ρωσικά και προσπαθούσα να καταλάβω τι γίνεται από τη ...γλώσσα του σώματος. Για αγγλικά δεν το συζητάμε. Εκεί που ήμουν ήταν πιθανότερο να συναντήσω καμια αρκούδα από το διπλανό δάσος παρά άνθρωπο που να μιλάει αγγλικά.

Ο υπάλληλος μας είπε -υποθέτω- πως δεν έχει τα διαβατήριά μας. Γυρίσαμε πίσω στο λεωφορείο και διαμαρτύρονταν οι άλλοι στον οδηγό, εγώ κουνούσα το κεφάλι μου συμφωνώντας απόλυτα μαζί τους. Ο οδηγός ξαναβγήκε στο ...ψύχος και πήγε να ψάξει αυτός. Στα 15 λεπτά που έκανε μέχρι να γυρίσει εκτυλίσσονταν διάφορες σκηνές στο μυαλό μου. Σκεφτόμουν ότι χωρίς διαβατήριο και βίζα αποκλείεται να με αφήσουν να περάσω τα σύνορα, και λέω πάει θα μείνω εδώ να με φάνε οι λύκαινες. Ο οδηγός όμως γύρισε θριαμβευτικά με το «πάσπαρτ» (διαβατήριο) μου και η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν θα μάθω τι είχε γίνει τελικά, πώς βρέθηκαν τα διαβατήρια.

Έφτασα στη Μόσχα το πρωϊ άυπνος αλλά νιώθοντας κάπως σαν ήρωας. Έβλεπα μεγάλους σοβιετικούς σταθμούς τρένων, εργοστάσια, παγωμένα ποτάμια, ουρανοξύστες. Το κρύο δεν με ένοιαζε πια.

«Ονειρεύομαι;» με ρώτησαν. Έτσι όπως τα θυμάμαι τώρα όλα αυτά, είμαι σίγουρος ότι ήταν όνειρο.

ΥΓ (του part 1): Η 1η φωτογραφία είναι το μουσείο Ιστορίας στην Κόκκινη Πλατεία, η 2η από ένα χωριό και η 3η είναι ένας από τους 8 κεντρικούς σιδηροδρομικούς σταθμούς της Μόσχας, ο οποίος την συνδέει κυρίως με την Ευρώπη. Σ’αυτόν τον σταθμό επέστρεψαν οι Ρώσοι στρατιώτες γυρνώντας νικητές από το Βερολίνο, τον Μάη του 1945.

Φωτογραφίες και μουσική: Μεγάλος πατριωτικός πόλεμος & Κόκκινος Στρατός

2007-03-01T16:53:00.000+02:00

Αφορμή για το ποστ είναι μια συζήτηση στο blog του ioannisk σχετικά με την Ιστορία και τις διάφορες ερμηνείες της. Οι παρακάτω φωτογραφίες μου είναι από τον Μάϊο του 2005 στη Μόσχα όπου είχε γιορταστεί η επέτειος των 60 χρόνων από την κατάληψη του Βερολίνου και την αντιφασιστική νίκη.

Αφίσα για τις 9 του Μάη σε κεντρικό δρόμο της Μόσχας:

Πριν από το μουσείο του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου:

Φωτογραφίες από το μουσείο:

Μετά επισκεφτήκαμε και ένα...λούνα παρκ! :)

Απ'όπου φαίνεται ο γιγάντιος πύργος (Ostankino tower) της Μόσχας, ύψους 540 μέτρων!

Και μια φωτο από τον περίπατο, μετά από την επίσκεψη στο μουσείο:

Υποσχέθηκα και μουσική :) Στο κλίμα του ποστ, εδώ μπορείτε να κάνετε download δυο αγαπημένα τραγούδια του Κόκκινου Στρατού, δεν ξέρω αν και πως έχουν μεταφραστεί στα ελληνικά, αλλά εγώ έκανα μια προσπάθεια:

1.Svyashenaya Vaina
2.Poliuska-Pole

1)Svyashenaya Vayna

Vstavai strana ogromnaya
Vstavai na smertni boi
S fashistskoy siloi tyomnayu
S prakliatayu ordoi

Ρεφραίν:
”Post yarost blagarodnaya
Vskipaet kak volna,
Ideot vaina narodnaya,
Svyashenaya vayna”

Dadim atpor dushiteliam
Vseh plamenyh idei
Nasilnikam, grabiteliam,
Muchiteliam liudey

Ρεφραίν

Gniloy fashistskoy nechisti
Zagonim puliu v lob
Otrebiu chelovechestva
Skolotim krepky grob

Ρεφραίν

1)Ιερός Πόλεμος (μετάφραση)

Σήκω χώρα απέραντη, σήκω για ηρωϊκό πόλεμο!
καταραμένο πόλεμο, κατά των φασιστών

Ρεφραίν:
“Ατελείωτη μανία βράζει σαν κύμα
προχωρά ο πόλεμος ο λαϊκός, ο πόλεμος ο ιερός”

Διώξτε τους καταπιεστές ιδεών, τους τύραννους
τους ληστές, τους βασανιστές ανθρώπων!

Ρεφραίν

Σαν δυο πόλοι αντίθετοι, είμαστε σε όλα εχθρικοί
για το φως και την ειρήνη αγωνιζόμαστε
αυτοί - για την αυτοκρατορία του σκότους

Μαύρα φτερά δεν θα πετούν πάνω από τη μητέρα χώρα
οι εχθροί δεν θα ποδοπατούν τις απέραντες εκτάσεις!

Ας πάμε με όλη τη δύναμη, την καρδιά, την ψυχή
και τον οίκτο για τη γη μας, για τη Μεγάλη Ένωσή μας!

Σήκω χώρα απέραντη, σήκω για ηρωϊκό πόλεμο!
καταραμένο πόλεμο, κατά των φασιστών

Στίχοι: Λέμπεντεφ – Κουματς, 1941

2)Poliuska – Pole

Poliuska pole, poliuska siroko pole
Edut pa polyu geroy
E da - Krasnay Armii Geroi!

Dievuski gliante, gliante na darogu nashu
Viotsa dalnaya daroga
E da razveselaya daroga!

Dievuski gliante, mi vraga priniat gatovi
Nasi koni bistronogi
E da - nasi tanki bistrohodni

Pust ze b kalhoze, druznaya kipit rabota
Mi – dazorni sevodnya
E da mi sevodnya chasavi

Devuski gliante, devuski utrite sliozi
Pust silne grianet pesnya
E da nasa pesnya bayevaya

Poliuska Pole, Poliuska zilione pole!
Edut pa polyu geroi
E da - Krasnay Armii Geroi!

2)Πόλιουσκα – Πόλε (μετάφραση)

Σε απέραντο χωράφι τρέχουν οι ήρωες
Ναι - οι Ήρωες του Κόκκινου Στρατού!

Κορίτσια, κοιτάξτε το δρόμο μας
στριφογυρίζει μακρινός, ατελείωτος!

Κορίτσια, είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε τον εχθρό
Τα άλογα μας με φτερά στα πόδια, ναι – τα τανκς μας γρήγορα!

Η συναδελφική εργασία βράζει!
Εμείς περιπολούμε σήμερα, ναι – είναι η ώρα μας

Κορίτσια σκουπίστε τα δάκρυά σας!
Ας βροντά το τραγούδι μας μαχητικό

Σε απέραντο χωράφι τρέχουν οι ήρωες
Ναι - οι Ήρωες του Κόκκινου Στρατού!

Στίχοι: Κνίπερ - Γκούσεφ

Πέντε Πράγματα

2007-02-22T11:15:00.002+02:00

Πέντε Πράγματα

1) Για αρχή, εδώ είναι 3 φωτογραφίες που τραβήχτηκαν μόλις πριν λίγα λεπτά από το παράθυρό μου! Αυτή την στιγμή έχει -19 βαθμούς έξω, αλλά αύριο θα φτιάξει ο καιρός, θα έχει -11. Πατήστε και δείτε, ειδικά την πρώτη! :)

Στην πρώτη λοιπόν, με βλέπετε να παίζω στο χιόνι με ένα άλλο παιδάκι! Από μικρός πάλευα με τα κορίτσια. Σήμερα πάσχισα πολύ αλλά όπως βλέπετε τελικά ...το έριξα το κοριτσάκι!

H δεύτερη είναι για να ζηλέψουν αυτοί που ψάχνουν απεγνωσμένα για θέση στάθμευσης. Στη Μόσχα δεν υπάρχει πρόβλημα με το πάρκινγκ, υπάρχει άφθονος χώρος για όλους! Βέβαια πριν ξεκινήσεις με το αυτοκίνητό σου, πρέπει να το καθαρίσεις από το χιόνι...

Στην τρίτη έκανα ζουμ για να δείτε από μακριά το Sklad Magazin (σημαίνει "αποθήκη μαγαζί"), το σουπερμάρκετ δηλαδή που ψωνίζω. Έχει σχεδόν τα πάντα. 15 χρόνια πριν ήταν αρκετά διαφορετικά τα πράγματα.

2) Γράφτηκα στον blogger για να σχολιάζω σε ορισμένα blogs, τα αγαπημένα μου blogs τον τελευταίο καιρό είναι των zoi20, ioannisk, krotkaya, triantara και doncat. Τρεις από εσάς έχετε ζήσει ή ζείτε και τώρα στις Βρυξέλλες.

3) Μαθαίνω ρωσικά εδώ και 3 μήνες, και παρ'όλο που μπορώ γενικά να συνεννοηθώ, το επίπεδό μου δεν μου επιτρέπει ακόμα να συζητήσω με Ρώσους θέματα που με ενδιαφέρουν (Σοβιετική Ένωση, 2ος παγκόσμιος πόλεμος, σχέσεις Στάλιν με τους έλληνες αντάρτες, έλληνες πρόσφυγες προς την ΕΣΣΔ κλπ.) Που θα πάει, θα τα συζητήσω κι αυτά!

4) Μεγάλωσα ακούγοντας Nirvana, Rage Against the Machine (ακόμα θυμάμαι τη συναυλία τους σε περίοδο σχολικών εξετάσεων, που είχα γυρίσει χωρίς μπλούζα με κατεστραμμένα παπούτσια εν μέσω οδομαχιών, μολότωφ και πετροπόλεμου), Tool, Prodigy (αλλά και Beatles, Joan Baez και Ennio Morricone). Πρόσφατος αγαπημένος δίσκος: Muse - Black Holes & Revelations. Αγαπημένα συκροτήματα: Queens of the Stone Age, Muse & System of a Down.

5) Περιμένω με ανυπομονησία την 79η απονομή των Όσκαρ την Κυριακή, όπου επιτέλους θα βραβευθεί ο μεγάλος, αγαπημένος μου συνθέτης Ennio Morricone! Ευτυχώς την απονομή εδώ θα την δείξει ζωντανά το ρωσικό κρατικό κανάλι Perviy Kanal οπότε θα την δω, όχι όπως στην Ελλάδα που τρέχω κάθε χρόνο να ψάχνω κάποιον με FilmNet!

Όλοι οι αγαπημένοι μου bloggers έχουν ήδη γράψει 5 πράγματα, ή τους έχει γίνει πρόταση για να γράψουν. Σκέφτηκα προς στιγμήν να ξανακαλέσω (5 φορές μάλιστα) την zoi20, δηλαδή θα έπρεπε να γράψει 25 πράγματα! Αλλά έχω τις καλές μου, οπότε δεν το κάνω, την γλύτωσε!

The Lake Isle Of Innisfree

2007-02-08T17:15:00.000+02:00

The Lake Isle Of Innisfree

I WILL arise and go now, and go to Innisfree,
And a small cabin build there, of clay and wattles made:
Nine bean-rows will I have there, a hive for the honey-bee,
And live alone in the bee-loud glade.

And I shall have some peace there, for peace comes dropping slow,
Dropping from the veils of the mourning to where the cricket sings;
There midnight's all a glimmer, and noon a purple glow,
And evening full of the linnet's wings.

I will arise and go now, for always night and day
I hear lake water lapping with low sounds by the shore;
While I stand on the roadway, or on the pavements grey,
I hear it in the deep heart's core.

W.B.Yeats